چگونه به پول در گزینه های باینری

پیمان آتی (فوروارد) چیست؟

قیمت اعمال و ماشین حساب اختیار معامله سهام​ | کالج تی بورس

Futures Contract – قراردادهای آتی (فیوچرز)

قراردادهای آتی یا Futures (فیوچرز)، قراردادهایی هستند که معامله‌گران را به خرید یا فروش دارایی در آینده، در قیمت و تاریخی معین ملزم می‌کند.

یک قرارداد فیوچرز تعداد واحدهای یک دارایی را که خریداری یا فروخته می‌شود، و همچنین قیمت و زمانی را که دارایی «تغییر می‌کند» مشخص می‌کند. تسویه قرارداد (لیکویید شدن) زمانی اتفاق می‌افتد که به تاریخ انقضای آن می‌رسد. در این مرحله هر کسی که قرارداد آتی را در اختیار دارد، موظف است دارایی پایه را به قیمت توافق شده خریداری کند یا بفروشد.

می‌توان قراردادهای فیوچرز را تا زمان انقضا نگه داشت. اما بسیاری از دلالان و معامله‌گران ترجیح می‌دهند قراردادها را قبل از انقضا در بازار آزاد خریداری کنند یا بفروشند. پس از باز کردن پوزیشن در قرارداد آتی/futures، سه اقدام اصلی وجود دارد که معامله‌گران آتی می‌توانند برای خروج از پوزیشن خود از آن‌ها استفاده کنند. اولین و متداول‌ترین مورد، Offsetting (آفست کردن) است که به عمل بستن یک پوزیشن با باز کردن پوزیشن دیگری با ارزش و اندازه مساوی اشاره دارد. دومین جایگزین رایج Rollover است. معامله‌گران آتی ممکن است پوزیشن خود را قبل از پایان قرارداد roll over کنند (توسعه دهند). آن‌ها برای این امر ابتدا پوزیشن خود را offset می‌کنند و سپس

از قراردادهای آتی را با همان اندازه، اما با تاریخ انقضای متفاوت (در آینده) باز می‌کنند. گزینه سوم این است که فقط منتظر تاریخ انقضا و تسویه قرارداد هستند. در تسویه حساب، همه طرف‌های درگیر قانوناً موظف هستند دارایی‌ها (یا پول نقد) خود را مطابق با پوزیشن فیوچرز خود مبادله کنند.

در حالی که قراردادهای فیوچرز نوعی مشتقه هستند، اما با سایر مشتقات آشنا مانند Options و Forward تفاوت دارند. آپشنز به معامله‌گر این امکان را می‌دهد تا یک دارایی را در زمانی خاص بخرد؛ اما در واقع نیازی به انجام این کار ندارند. قراردادهای Forward بسیار شبیه به قراردادهای Futures هستند. اما معمولاً قراردادهای غیررسمی یا خصوصی هستند که بین دو طرف منعقد می‌شوند، نه قراردادهایی که از طریق مبادله رسمی معامله می‌شوند. قراردادهای فوروارد معمولا در مورد سفارشی کردن شرایط به معامله‌گران انعطاف‌پذیری بیشتری ارائه می‌دهند، این در حالی استک که قراردادهای فیوچرز استاندارد و محدودتر هستند.

چندین نوع مختلف دارایی را می‌توان با استفاده از قراردادهای آتی داد و ستد کرد. ارزهای فیات، سهام، شاخص‌ها، ابزارهای بدهی منتشر شده توسط دولت و ارزهای دیجیتال. نفت، فلزات گرانبها، کالاهای کشاورزی و سایر کالاها نیز از طریق قراردادهای فیوچرز معامله می‌شوند.

علاوه بر دارایی‌های زیربنایی مختلف که می‌توان بر اساس قراردادهای فیوچرز انجام داد، دو روش مختلف نیز برای تسویه قراردادها وجود دارد. در تسویه حساب‌های فیزیکی، دارایی پایه به صورت فیزیکی به طرفی که با خرید آن موافقت کرده است، تحویل داده می‌شود. در مقابل، تسویه نقدی شامل انتقال مستقیم دارایی نمی‌شود. نمونه‌ای از قراردادهای آتی با تسویه نقدی، بازار معاملات آتی بیتکوین یا CME است که در واقع بیتکوین را معامله نمی‌کند، بلکه فقط قراردادهای مبتنی بر پول نقد را بر اساس عملکرد بازار ارز دیجیتال اصلی معامله می‌کند.

درست مانند اکثر ابزارهای سرمایه‌گذاری و معاملاتی، معامله‌گران معاملات آتی اغلب از شاخص‌های تحلیل تکنیکال همراه با تحلیل بنیادی برای دریافت بینش بیشتر در مورد عملکرد قیمت بازارهای قراردادهای آتی استفاده می‌کنند.

وقتی ابزارهای معاملاتی به تجارت سروسامان می بخشد

مزیت قابل توجه بورس های کالایی علاوه برآنکه از منظر اقتصادی برای یک کشور اهمیت روز افزونی دارد، این است که ابزارهای نوین معاملاتی استفاده شده در این بورس ها، ابزار مدیریت ریسک کارآمدی را در اختیار صنعتگران، کشاورزان، تولیدکنندگان و سرمایه گذاران قرار می‌دهد تا هم به سود متنابهی دست یابند و هم از تغییرات و نوسانات ناگزیر قیمتی در امان باشند.

به گزارش «پایگاه خبری بورس کالای ایران» به نقل از سنا، بهره‌مندی فعالان و سرمایه‌گذاران در حوزه بازارهای مالی و کالایی از ابزارهای نوین مالی، بدون تردید در رشد و توسعه اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی آن کشور نیز پیامدها و اثرات مطلوبی به دنبال دارد. بورس های کالایی در پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ واقع مکانی برای معاملات فیزیکی یا مجازی کالاهای اساسی هستند که شامل کالاهای خام یا کالاهای اولیه می شود.

کالاهای سافت که یکی از اصلی ترین موارد قابل معامله در بورس های کالایی است شامل محصولات کشاورزی مثل گندم، قهوه، کاکائو، شکر، ذرت، دانه سویا و میوه می شود.

کالاهای سخت یا هارد به کالاهایی گفته می شود که کالاهای استخراجی را شامل می شوند مثل طلا، روغن و لاستیک.

در این بین کالاهای اصلی می توانند به گروه های دیگری نیز طبقه بندی شوند که در گروه وسیع تر به کالاهای معاملاتی بر مبنای انرژی، کشاوری، فلزات و دیگری کالاها طبقه بندی می شوند.

سرمایه گذاران در سراسر دنیا تقریبا به ۵۰ بورس کالای اصلی دسترسی دارند که در این بازارها معاملات فیزیکی و مجازی هر روز در حال افزایش است.

ابزارهای مشتقه در بازارهای کالایی یک ابزار معاملاتی است که که ارزش آن مشتق می شوند از ارزش کالا یا یک دارایی پایه، همچنین در این دسته معاملات، از تکنیک های زیادی برای افزایش سوددهی و مدیریت ریسک استفاده می کنند .

ابزارهای مشتقه در بازارهای کالا دارایی های هستند که به صورت ابزارهای مشتقه بر پایه سهام یا ابزارهای مشتقه بازارهای OTC استفاده می شوند .

با افزایش روزافزون ابزارهای معاملاتی در بورس های کالایی دنیا موسسات بین المللی مرتبط با این بورس ها با یکدیگر ادغام شده اند و شرکت های سپرده گذاری های مرکزی که وظیفه تسویه وجوه این اوراق را بر عهده دارند همگی یکپارچه شده اند.

ابزارهای مشتقه در فرم قراردادهای آتی یکی از قدیمی ترین و مشهورترین ابزارهای معاملاتی در بورس های کالایی است که این ابزارهای معاملاتی توسط دارایی های فیزیکی یا کالایی، پشتیبانی می شوند .

سال های متمادی است که کشاورزان ابزار ساده معاملاتی در بورس های کالایی را انتخاب می کنند تا از این طریق ریسک های قیمتی را مدیریت کنند.

در یک معامله ساده آتی کشاورزی، یک کشاورز به عنوان فروشنده با شریک تجاری خود که همان خریدار آتی است توافق می کند تا یک میزان معینی از به طور مثال ذرت را به کارگزار در یک تاریخ مشخص تحویل دهند در حالی که در تمام جزئیات مثل کیفیت ذرت، نرخ آن و نحوه تحویل آن نیز توافق می شود.

به این ترتیب اگر قیمت ها تا زمان تحویل افزایش یابد از سود بالقوه کشاورز کاهش می یابد.

ابزارهای مشتقه با تکنیک های مختلف سود را افزایش می دهد و ریسک را از طریق پوشش ریسک مدیریت می کند.

بر طبق این گفته، این مطالب به رابطه میان پول کالایی ساده و ابزارهای معامله پیچیده مشتقه می پردازد مثل قرادادهای آتی، سوآپ(۱۹۷۰ میلادی)( ECT ۲۰۰۳) وقراردادهای فوروارد.

قرارداد ابزارهای مالی در سال ۱۹۷۰ میلادی توسط بورس کالای شیکاگو راه اندازی شد و به طور قابل ملاحظه ای با پیشرفت همراه شد و چشم انداز معاملات آتی بازارها را به خوبی نمایان کرد.

در سالهای نخست تشکیل بورس کالای شیکاگو، قراردادهای فوروارد یا تحویل در آینده درآن مبادله می شد اما این قراردادها اشکالات خاص خودشان را داشتند. آنها بر طبق کیفیت و زمان تحویل استاندارد نشده بودند و بازرگانان وتجار اغلب به تعهدات خود عمل نمی کردند.

برای اجتناب از چنین مشکلاتی و به منظور سروسامان دادن به تجارت رسیدهای انبار غله و قراردادهای فوروارد، بورس کالایی شیکاگو قدم هایی را برای رسمی ساختن تجارت غله برداشت در نتیجه توافقاتی شکل گرفت که به قراردادهای آتی یا فیوچر معروف شدند.

رشد تجارت معاملات آتی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با تشکیل بورس های جدید و تجارت کالاهای بیشتر از جمله پنبه، کره، کاکائو افزایش یافت. این نوع تجارت به فلزات گرانبها، محصولات مصنوع و فرآوری شده و نیز کالاهای ذخیره نشدنی نیز توسعه یافت.

اما به مروز زمان و به اقتضای رشد صنعت و تولید و فناوری های جدید، بازارهای کالایی صرفا بر مبنای معاملات آتی نمی توانست جوابگوی نیاز تاجران و سفته بازان و سرمایه گذاران باشد.

از سوی دیگر بحران هایی نیز در اقتصاد قرن بیستم منجر به این شد که ابزارهای معاملاتی نوینی را علاوه بر قراردادهای آتی به بورسها طراحی و وارد معامله کنند. ریسک نرخ ارز، ریسک نرخ بهره و ریسک تورم از جمله عواملی بود که مبتکران بورس کالای شیکاگو را به ابتکار عملی واداشت.

بنابراین تجارت قراردادهای آتی بر مبنای اوراق قرضه خزانه داری آمریکا یکی از این ابتکارات بود. با معاملات آتی اوراق خزانه داری، عملا شرکت های بزرگ و سرمایه گذارانی که در معرض ریسک نرخ بهره قرار گرفته بودند، توانستند افسار نرخ های بهره مالی را در دست گیرند و از موجودی اوراق بهادار در مقابل شوک های نرخ بهره حمایت کنند. اکنون معاملات آتی اوراق قرضه خزانه داری در امریکا یکی از کارآمدترین قراردادهای معاملاتی آتی در دنیای تجارت است.

همچنین معاملات آتی ارز ابزار پرقدرتی به دست شرکت های در معرض ریسک نرخ ارز داد. با خرید و فروش قراردادهای آتی، شرکت ها توانستند قیمت صادرات و واردات خود را ماه ها جلوتر از تحویل حقیقی در دست بگیرند.

به عبارت دیگر، قراردادهای آتی برپایه دارایی های غیرمشهود تبدیل به ابزارهای آتی مالی شدند و بر روی اسکناس های خزانه داری امریکا، شاخص های سهام، سپرده های یورو و دلار، اوراق قرضه شهری و دیگر اسناد مالی نیز منعقد می شوند. تا سال ۱۹۸۲ میلادی معاملات آپشن یا اختیار معامله آتی نیز اجرا شدند.

معاملات آپشن یا اختیار که در ابتدا مزایا نامیده می شدند، اساسا به سرمایه گذاران و مدیران ریسک زمانی را برای تصمیم گیری اختصاص می دادند. بدین ترتیب موفقیت قراردادهای آپشن بر مبنای معاملات آتی کشاورزی و دیگر معاملات مالی گامی بود در توسعه روزافزون این نوع ابزارهای مالی.

اگر توسعه بازارهای کالایی کشاورزی یک قرن طول کشیده باشد بازارهای مالی سلف واختیار در کمتر از پانزده سال به تکامل رسیدند. مدیریت ریسک قیمت، تعیین کننده شکست یا موفقیت مالی تاجران و سرمایه گذاران است. بازارهای معاملات آتی و معاملات آپشن یا اختیار جهت کمک به مدیریت ریسک قیمت به وجود آمدند.

معاملات قراردادهای آتی و آپشن برای کسانی که می خواهند ریسک قیمت را مدیریت کنند، این فرآیند را ممکن می سازد به این معنی که تامین جویان(Hedger) ریسک را به کسانی که میخواهند بپذیرند، یعنی سفته بازان(Speculator) انتقال می دهند. این چنین شرایطی، وضعیت برد- برد را به بار دارد.

این مزیت مهم انتقال ریسک و کشف قیمت که در نتیجه ابزارهای معاملاتی آتی و آپشن به وجود آمده است در هر قسمت از جهان که تغییر شرایط بازار، ریسک اقتصادی را ایجاد کرده است، کارساز بوده است.

نگاهی به انواع اوراق مشتقه

قراردادهای آتی و آپشن یا اختیار، در واقع نخستین اوراق مشتقه‌ای است که در بورس های کالایی شکل گرفته اند. بنابراین دو گونه اصلی اوراق مشتقه وجود دارند یکی قراردادهای آتی و فوروارد، دیگری قرارداد آپشن یا اختیار معامله.

قرارداد آتی موافقت نامه ای است که به موجب آن طرفین موافقت می کنند که معامله بر سر یک دارایی مالی را بنابر قیمتی از پیش تعیین شده در زمانی مشخص در آینده انجام دهند.

یک طرف با خرید دارایی مالی و طرف دیگر با فروش دارایی مالی موافقت می کند. هر دو طرف موظف به اجرای قرارداد هستند و هیچ یک از آنها نباید کارمزدی مطالبه کنند. قرارداد اختیار معامله به دارنده قرارداد اختیار می دهد (اما او را موظف نمیکند) که یک دارایی مالی را به قیمتی مشخص از طرف دیگر بخرد یا به او بفروشد.

خریدار قرارداد باید مبلغی به فروشنده بپردازد که آن را قیمت اختیار یا حق شرط می گویند. آنگاه که اختیار معامله به دارنده اختیار این حق را می دهد که از طرف دیگری دارایی مالی بخرد، این اختیار را اختیار خرید گویند. اگر اختیار به دارنده آن، این حق را بدهد که دارایی مالی را به طرف دیگر بفروشد این اختیار را اختیار فروش می گویند.

اوراق مشتقه به دارایی های مالی محدود نمی شوند. برخی اوراق مشتقه به کالاها و فلزات گرانبها مربوط می شوند. علاوه بر این، اوراق مشتقه ای در بورس های جهانی وجود دارند که سبدی از قراردادهای آتی یا قراردادهای اختیار معامله هستند. قراردادهای مشتقه راهی کم هزینه برای مهار کردن برخی ریسک های عمده در اختیار ناشر اوراق و سرمایه گذار قرار می دهد.

از سوی دیگر، اختیار در قراردادهای آتی، بعد جدیدی را به مدیریت ریسک و تجارت افزوده است. اختیارها نیز مانند آتی‌ها، حمایتی قیمتی در برابر حرکت معکوس قیمت را فراهم می آورند، اما برخلاف تامین جویان قراردادهای آتی، تامین جویان قراردادهای اختیار معامله، در یک قیمت کفی یا سقفی قفل شده نیستند، بلکه می توانند از روند بازار در جهت منافع خود استفاده کنند. برای قیمت اختیار، تامین جویان می توانند هر دو گزینۀ، قیمت کیفی و قیمت سقفی را داشته باشند. به عبارت دیگری یعنی «از هر راهی که بروید، اختیار با شما است. »

اختیار در قراردادهای آتی در اکتبر سال ۱۹۸۲ میلادی وقتی که هیات بازرگانی شیکاگو شروع به معامله اختیارهای آتی اوراق خزانه نمود، آغاز شد. آپشن ها یا اختیارها نخست به عنوان قسمتی از برنامه آزمایشی دولت ارایه شدند و موفقیت این نوع از قراردادها، راه را برای اختیار قراردادهای سلف کشاورزی و مالی و دیگر کالاها گشود.

اصول اختیار معامله

آپشن یا اختیار، زمانی را برای انتخاب کردن در اختیار قرار می دهد. خریدار یک اختیار، این حق را به دست می‌آورد اما اجباری بر او نمی‌شود، که کالای تحت معامله را چه کالای فیزیکی باشد چه اوراق بهادار و چه قرارداد آتی، تحت شرایط خاصی در بورس در برابر پرداخت اضافه ارزش بخرد یا بفروشد.

در معاملات آتی، سند تحت معامله، قرارداد آتی است. دونوع اختیار وجود دارد: اختیار یا آپشن خرید یا اختیار فروش. اختیار خرید(call option) به خریدار این حق را می دهد (اما به او اجبار نمی‌کند) که یک قرارداد آتی مشخص را به قیمت معینی در طول دوره اختیار بخرد.

اختیار فروش(put option) به خریدار این حق را می دهد (اما به او اجبار نمی کند) که یک قرارداد آتی مشخص را به قیمت معینی در طول دوره اختیار بفروشد. قیمت قرارداد آتی که خریدار اختیار خرید، حق خریدن آن را دارد و خریدار اختیار فروش، حق فروختن آن را دارد، به عنوان قیمت اعمالی یا قیمت تمرینی شناخته می شود.

در تجارت اختیار معامله ها مهم این است که متوجه باشیم تجارت اختیار خریدها، کاملا مجزا از تجارت اختیار فروش ها، است. برای هر خریدار اختیار خرید، فروشنده اختیار خریدی وجود دارد و همچنین برای هر خریدار اختیار فروش، فروشنده اختیار فروشی موجود است.

هم خریداران و هم فروشندگان می توانند موقعیت اختیار باز خود را در هر زمان پیش از تاریخ انقضای آن، جبران کنند.

اما فقط خریداران می‌توانند قرارداد را اعمال کنند، یعنی فقط خریداران می‌توانند یک موقعیت سلف را به قیمت اعمال اختیار بدست آورند.

اختیار معامله را می توان در هر روز معامله، تا آخرین روز که معمولا روز پیش از انقضای حقیقی آن است، اعمال کرد. هنگامی که خریدار یک اختیار خرید، یا اختیار فروش، آن را اعمال می کند، بورسی که قرارداد در آنجا معامله شده، موقعیت سلف بازی را برای ماه قرارداد معین به قیمت اعمالی به حساب خریدار و فروشنده ثبت می کند.

هم در مورد اختیار خرید و هم در مورد اختیار فروش، خریدار اختیار یا دارنده اختیار، باید به فروشنده اختیار اضافه ارزشی را بپردازد.

این تنها متغیر قرارداد است و در تالار معاملاتی بورس براساس شرایط بازار، مثل عرضه، تقاضا و دیگر متغیرهای اقتصادی تعیین می‌گردد.

بورس های معتبر در زمینه معاملات فیوچر و آپشن

با این اوصاف، رونق ابزارها و نوآوری های متمادی منجر به پیدایش ابزارهای جدید آتی شد و بورس های زیادی در دنیا نیز به منظور معاملات این ابزارها راه اندازی شدند .

از جمله بورس فیوچر بین المللی لندن که در سال ۱۹۸۲ میلادی که هم اکنون به بورس یورونکست معروف است.

بورس دویچه ترمین(یوروکس) و بورس کالای توکیو(توم کم) از جمله ۹۰ بورس فعال در زمینه ابزارهای معاملاتی فیوچر و آپشن هستند.

در این میان بورس کالای شیکاگو، ابزار آتی ارز، اوراق قرضه دلار، ابزارهای کشاورزی( ذرت، دانه سویا، محصولات سویا، گندم، گوشت خوک، پنبه، کره و شیر) ابزارهای معاملاتی بر روی شاخص های اصلی(داوجونز نزدم و اس اند پی) فلزات(طلا و نقره) را در دستور معاملات خود دارد.

بورس کالای اینترکانتیننتال: بورس فیوچر ICE ؛ یکی از نخستین بورس هایی که معاملات پترولیوم و نفتی را انجام می دهد و ابزارهای معاملاتی فیوچر نفت خام ، نفت مصرفی، گاز(سوخت دیزل) محصولات پترولیومی، نیروی الکتریکی، زغال سنگ، گاز طبیعی را داراست.

بورس یویونکست نیویورک، که از ادغام دو بورس ایجاد شده است و دارای ابزارهای معاملاتی آتی بر پایه محصولات سافت مثل گوشت و غلات است و دارای شاخص های آتی مثل EURIBOR، فوتسی ۱۰۰، کک۴۰ است.

بورس فیوچر آفریقای جنوبی، دارای ابزار معاملاتی آتی SAFEX است، بورس توکیو دارای ابزار معاملاتی فیوچر JGB و TOPIX است، بورس فلزات لندن قراردادهای آتی مس، آلومینیوم، روی زینک، قلع، نیکل و سرب را پوشش می دهد.

همچنین بورس اینترکانتیننتال دارای ابزارهای فیوچر سافت مثل کاکائو، قهوه، پنبه، آب پرتقال و شکر است و بورس کالای نیویورک دارای ابزارهای آتی انرژی و فلزات، نفت خام، گازوئیل، نفت مصرفی، گاز طبیعی، زغال سنگ، گاز پروپان، طلا، نقره، پلاتین، مس، آلومینیوم و پالادیوم است

اختیار معامله سهام؛ شاه کلید جلب اعتماد معامله‌گران حقیقی

اختیار معامله سهام | کالج تی بورس

بازار بورس ایران در یکسال اخیر چندان وضعیت جالبی را ندارد. که این اوضاع تا حدودی از بی‌اعتمادی مردم نسبت به بازار بورس نشات می‌گیرد. در حال حاضر روی تعداد انگشت‌ شماری از سهم‌ها قرارداد اختیار معامله سهام ( بازار آپشن) از نوع خرید و اختیار فروش عرضه می‌شود که دلیل این کار کسب اعتماد معامله‌گران حقیقی بازار بورس است. در این مقاله درمورد ماشین حساب اختیار معامله و همچنین قیمت اعمال نیز صحبت می‌کنیم.

قراردادهای اختیار خرید و اختیار فروش یا در حالت کلی قراردادهای اختیار معامله که به بازار آپشن هم معروف هستند اولین بار در سال ۱۹۷۳ در «بورس اختیار معامله شیکاگو» ایجاد شد. بعدها این معاملات به بخش مهمی از معاملات بازارهای بورس و معاملات ابزارهای مشتقه تبدیل شدند.

اختیار معامله (بازار آپشن) سهام چیست؟

اوراق بهاداری است که به موجب آن فروشنده متعهد می‌شود در صورت درخواست خریدار تعداد مشخصی از دارایی موضوع قرارداد را به قیمت اعمال معامله کند. خرید اوراق می‌تواند در زمان یا زمان های معینی در آینده طبق مشخصات قرارداد، قرارداد را اعمال کند.

فروشنده اوراق اختیار معامله در قبال این تعهد مبلغ معینی به نام قیمت اعمال از خرید اوراق دریافت می‌کند. برای جلوگیری پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ از امتناع فروشنده اوراق از انجام قرارداد فروشنده ضمن قرارداد متعهد می‌شود مبلغی را به‌عنوان وجه تضمین نزد کارگزار بورس یا اتاق پایاپای قرار دهد. و متناسب با تغییرات قیمت اوراق اختیار معامله آن را تعدیل کنند.

هر یک از خریدار و فروشنده می‌تواند در مقابل مبلغی معین اختیار یا تعهد خود را به شخص ثالثی واگذار کند که وی جایگزین آن‌ها خواهد بود. اوراق اختیار معامله می‌تواند به ‌صورت اختیار فروش یا خرید باشد.

قیمت اعمال و اختیار معامله سهام | بازار آپشن و قرارداد خرید و فروش | کالج تی بورس

بازار آپشن، قیمت اعمال و قرارداد خرید و فروش | کالج تی بورس

انواع قرارداد های اختیار معامله

به ‌طور کلی دو نوع قرارداد اختیار معامله یا بازار آپشن وجود دارد:

قرارداد اختیار خرید : این قرارداد به دارنده آن این حق را می‌دهد تا دارایی را در تاریخ معینی و با قیمت مشخص خریداری نماید.

قرارداد اختیار فروش : این قرارداد به دارنده آن حق فروش یک دارایی در تاریخ معین و با قیمت مشخص را می‌دهد.

نحوه ورود به یک قرارداد اختیار معامله سهام

نحوه ورود به قرارداد اختیار معامله یا بازار آپشن بستگی به پیش ‌بینی سرمایه‌گذار و هدف وی از اتخاذ موقعیت در بازار قرارداد اختیار معامله می‌باشد. اگر مشتری سهم پای قرارداد را در سبد دارایی خود داشته باشند، در این صورت با اتخاذ موقعیت خرید اختیار فروش می‌تواند سهم خود را در مقابل نوسانات قیمتی پوشش دهد. اگر مشتری افزایش قیمت سهام را پیش‌بینی کند، می‌تواند با خرید اختیار خرید و اعمال قیمت آن در سر رسید به کسب سود بپردازند.

همچنین با پیش‌بینی کاهش قیمت سهم پایه در آینده می‌تواند اقدام به فروش اختیار خرید نماید. و با پیش‌بینی افزایش قیمت سهم پایه می‌تواند نسبت‌ به فروش اختیار فروش اقدام کند.

اختیار خرید

برای ساده کردن مفهوم اختیار معامله سهام آن را بصورت یک مثال تعریف می کنیم:

اگر فردی بر اساس تحلیل خود از سهمی به عنوان مثال وخارزم به این نتیجه برسد که این سهم که الان در سطح قیمتی 4735 قرار دارد تا فروردین 1401 به سطح قیمتی 20000 می رسد. اما معامله‌گر با توجه به شرایط بازار تردید در خرید این سهم دارد در اینجا راه‌حلی که وجود دارد این است که در گاهی از مواقع اطلاعیه‌ای تحت عنوان اطلاعیه عرضه اوراق اختیار خرید وخارزم منتشر می‌شود. که در آن توضیح داده شده زمان سررسید این اوراق 20 اسفند است و قیمت خرید تضمینی وخارزم در آن 15000 است .

در این زمان معامله‌گری این توانایی را دارد با پرداخت 100 تومان به ازای هر سهم به این قرارداد بپیوندد به این معنی که فرد می تواند در 20 اسفند:

– اگر سطح قیمتی سهم وخارزم بیشتر از قیمت خرید تضمینی یعنی 15000 بود اقدام به فعال کردن قرارداد کند در این حالت کارگزار موظف است که به اندازه تعداد سهامی که معامله‌گر در زمان انتشار اطلاعیه عرضه اوراق اختیار وخارزم بابت آن 100 تومان پرداخت کرده است، سهم وخارزم با قیمت تضمینی 15000 خریداری کرده و در حساب معامله‌گر بنشاند. در این حالت معا‌مله‌گر از ما به تفاوت 15000 تا سطح قیمتی 20 اسفند را سود می کند و این توانایی را دارد که سهام خود را 20 اسفند فروخته یا اینکه تا زمانی که می‌خواهد در پرتفوی خود نگهداری کند.

البته این موضوع را نباید نادیده گرفت که 100 تومان پرداخت شده در ابتدا کار را هم باید به ‌علاوه قیمت خرید تضمینی کرد تا مشخص شود قیمت خرید هر سهم وخارزم در نهایت چه عددی شده است.

– اگر سطح قیمتی سهم وخارزم کمتر قیمت خرید تضمینی یعنی 15000 بود آن زمان معامله‌گر می‌تواند قرارداد را اجرا نکرده و تنها 100 تومان پرداخت شده در ابتدای کار را به عنوان ضرر در نظر گیرد.

اختیار فروش

برای ساده کردن مفهوم اختیار معامله سهام آن را بصورت یک مثال تعریف می‌کنیم:

اگر فردی بر اساس تحلیل خود از سهمی به عنوان مثال ارفع به این نتیجه برسد که این سهم که الان در سطح قیمتی 15500 قرار دارد تا فروردین 1401 به سطح قیمتی 35000 می رسد. اما معامله‌گر با توجه به شرایط بازار تردید در خرید این سهم دارد در اینجا راه ‌حلی که وجود دارد این است که در گاهی از مواقع اطلاعیه‌ای تحت عنوان اطلاعیه عرضه اوراق اختیار فروش ارفع منتشر می‌شود که در آن توضیح داده شده زمان سررسید این اوراق 20 اسفند است و قیمت خرید تضمینی ارفع در آن 40000 است.

در این زمان معامله‌گری این توانایی را دارد با پرداخت 100 تومان به ازای هر سهم به این قرارداد بپیوندد در این وضعیت هزینه این معامله به این‌صورت است که به ازای هر تعداد سهامی که معامله‌گر دارد 100 تومان اوراق تضمین خریداری کرده و از طرفی به ازای هر سهام خود مبلغ 15500 که قیمت روز سهم ارفع است را پرداخت می‌کند. در نتیجه معامله‌گر می‌تواند در 20 اسفند:

– اگر سطح قیمتی سهم ارفع کمتر از قیمت خرید تضمینی یعنی 40000 باشد معامله‌گر قرارداد را جرا می کند و کارگزار موظف است که تعداد سهام مشخص شده را به قیمت هر سهم 40000 خریداری کند. در حالت معامله‌گر از ما به تفاوت قیمت 15500 تا 40000 به سود می‌رسد.

– اگر سطح قیمتی سهم ارفع بیشتر از قیمت خرید تضمینی یعنی 40000 باشد معامله‌گر قرارداد را ار اجرا نکرده و صرفا 100 تومان پرداخت کرده را به عنوان مبلغ بیمه سهام خود به حساب می‌آورد.

بطور کلی معامله‌گر این توانایی را در زمان سررسید براساس تحلیل خود قرارداد را اجرا کند یا نکند.

ماشین حساب اختیار معامله سهام

شما می‌تواند با مراجعه به سایت ماشین ‌حساب اختیار معامله بطور دقیق سود و زیان خود را با توجه نوع قرارداد محاسبه کنید. برای ارجاع به صفحه ماشین حساب اختیار معامله، سایت بازار بورس اوراق بهادار تهران کلیک کنید.

ابزار مشتقه

ابزار مشتقه به قرارداد یا اوراقی گفته می‌شود که ارزش آن وابسته به ارزش اوراق بهادار، کالا، شمش یا ارز اصلی است و هیچ گونه ارزش مستقلی ندارد. پیمان آتی و اختیار معامله دوگونه از این ابزارها هستند که به طور معمول در بورس‌های معتبر جهان داد و ستد می‌شوند.

ابزار مشتقه به منظور ابزاری برای کاهش ریسک مورد استفاده قرار می‌گیرد و شامل مواردی نظیر موارد زیر می‌شود:

– قرارداد های اختیار معامله

– ابزار مشتقه قرارداد سلف

– ابزار مشتقه قرارداد فوروارد

قیمت اعمال و ماشین حساب اختیار معامله سهام​ | کالج تی بورس

انواع قرارداد های اختیار معامله سهام (بازار آپشن)

اختیار معامله اروپایی: اختیار معامله ‌هایی هستند کــه اعمال آن‌ها فقط در زمان سررسید مقرر شده، صورت می‌پذیرد و خریدار اختیار معامله‌ هیچ‌گاه قبل از زمان سررسید قید شده در اختیار معامله‌ مجاز به استفاده از اختیار معامله‌ خود نیست. قرارداد های اختیار معامله‌ در شرکت بورس کالای ایران با سبک اروپایی اعمال می‌شود.

اختیار معامله آمریکایی: تفاوتی که ایــن نوع اختیار معامله‌ها بــا نوع اروپایی دارند، در زمان مجاز برای اعمال این اختیار معامله‌ها است. اختیار معامله‌های آمریکایی برخلاف نوع اروپایی در هر تاریخی قبل از زمان سررسید قابل ‌اعمال هستند.

اختیار معامله برمودان: در این قرارداد اختیار معامله، خریدار می‌تواند در چند تاریخ معین‌شده، درخواست اعمال قرارداد بدهد و فروشنده هم باید تنها در این روزها به تعهد خرید یا فروش خود عمل کند.

قرارداد های فارکس

قرارداد های فارکس

بازار بین المللی فارکس، یکی از بزرگ ترین بازارهای سرمایه ی جهانی است. گسترده بودن این محل و تنوع سبک های معاملاتی در آن سبب شده قرارداد های مختلفی در فارکس مورد استفاده قرار گیرد. هر یک از این پیمان ها ویژگی های خاصی دارند که سبب برطرف کردن نیازهای گوناگون شما به عنوان یک تریدر می شود. پس اگر دوست دارید با این قرارداد ها آشنا شوید این مقاله را دنبال کنید.

فهرست محتوای مقاله

قرارداد فوروارد

قرارداد فیوچرز

قرارداد سوآپ ارز

مبادله های اسپات

قراردادهای فارکس

فارکس یک بازار جهانی معامله ی جفت ارزها است که ویژگی های برجسته ای دارد و می تواند در لیست انتخاب شما برای سرمایه گذاری قرار بگیرد.

به عنوان نمونه میزان نقدینگی در آن بسیار بالا است. خواب سرمایه در این جا وجود ندارد. سبک های معاملاتی خاصی در آن است.

قراردادهای فارکس

سبک های معاملاتی متنوع همچون باینری آپشن، اسکاپ، مارجین و … . البته همه ی بروکرها این سبک های معاملاتی را پشتیبانی نمی کنند.

در کنار این سبک های مختلف، قراردادهای مختلفی هم وجود دارند که شما می توانید پس از بررسی با توجه به سبک معاملاتی و استراتژی خودتان هر یک از آن ها را انتخاب کنید.

مهم ترین قراردادهای فارکس عبارتند از فوروارد، فیوچرز، سوآپ ارز و مبادله های اسپات که در ادامه توضیحات لازم در مورد هر یک از آن ها داده می شود.

قرارداد فوروارد

پیمانی است که به موجب آن مقدار معینی از یک ارز در مقابل اخذ یک مقدار مشخصی از ارز دیگری بین دو طرف در تاریخ معینی از آینده بسته می شود.

نام دیگر آن قرارداد آتی است. در قرارداد فوروارد نیازهای مختص دو طرف معامله آورده می شود.

در قرارداد فوروارد نیازهای مختص دو طرف معامله آورده می شود.

هم چنین شرایط صورت گرفتن معامله، زمان و مکان تحویل و کیفیت کالا در آن نوشته می شود.

قیمت تبادل ارز هم حین نوشتن پیمان، معین می گردد. هنگامی که تریدر در این قرارداد، ارزی را خریداری می کند، سود انباشته ی مرتبط با ارز خریداری شده به وسیله ی فروختن ارز کسب می شود.

زمانی که تبادل ارز در تاریخ سررسید سودآوری داشته باشد، امکان افزایش سود به دست آمده نیز وجود دارد.

اما لازم است بدانید فوروارد یک قرارداد استاندارد نشده است؛ چون مقررات به خصوصی در آن وجود ندارد و آن طبق نیازهای طرفین مکتوب می گردد.

قرارداد فیوچرز

آن یک قرارداد آتی استاندارد است که طی توافق طرفین در زمان سررسید دارایی مورد نظر با قیمت مشخص شده، مبادله می شود.

اگر بخواهید قرارداد فیوچرز ببندید حتما باید به بروکری مراجعه کنید که آن را پشتیبانی می کند.

فیوچرز در رابطه با ارز، قراردادی است که دو طرف معامله در آن به هم تعهد می دهند تا در یک زمان مشخص خرید و فروشی در رابطه با یک میزان معینی ارز در قیمت تعیین شده، انجام دهند.

فیوچرز یک قرارداد آتی استاندارد است

در این جا اگر قیمت ارزی که برای فروش گذاشته شده پایین بیاید، باز فروشنده سود می کند؛ چون قیمت پرداختی از طرف خریدار قبلا تعیین شده است.

پیمان های فیوچرز معمولا به وسیله ی شرکت های بین المللی مورد استفاده قرار می گیرند؛ همان شرکت هایی که می خواهند خودشان را در مقابل تغییرهای پول های خارجی ایمن کنند.

قرارداد سوآپ ارز

آن یکی از پیمان های تجاری مهم بین المللی است که بین دو طرف خریدار و فروشنده بسته می شود. این قرارداد می تواند ریسک دارایی های ارزی شما را پوشش دهد.

این ریسک به دنبال تغییرات قیمت ارزی به وجود می آید. پایین آمدن ریسک در سوآپ ارز به این دلیل است که دو طرف معامله در طی چندین مرحله یا در پایان قرارداد، سود یکدیگر را پرداخت می کنند.

قرارداد سوآپ ارز یکی از پیمان های تجاری مهم بین المللی است

سوآپ پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ ارز یکی از راه هایی است که شما می توانید با آن میزان ریسک معامله تان را در فارکس پایین بیاورید.

سوآپ ارز انواع مختلفی دارد که از جمله ی آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

انواع قرارداد سوآپ ارز

مبادله های اسپات

در قرارداد اسپات، پول های خارجی به خودی خود پس از تسویه به شکل فیزیکی مورد تبادل قرار می گیرند. در اغلب موارد تحویل ارز، دو روز پس از زمان اجرا شدن پیمان انجام می شود.

دلیلش هم این است که تبادل پول بین حساب ها به وسیله ی بانک، در وضعیت عادی دو روز به طول می انجامد.

مبادله های اسپات

اگر بخواهید قرارداد اسپات در فارکس ببندید باید به بروکری مراجعه کنید که اسپات را پشتیبانی می کند.

اما اسپات در بازارهای مرتبط با کالاها زیادتر استفاده می شوند؛ یعنی هر گاه شما برای تبادل ارز به بانک رجوع کنید، حقیقتا در بازار اسپات شرکت کرده اید.

فرق بین قرارداد فیوچرز و اسپات ارزی فارکس در مشخص کردن قیمت تبادل ارز و وقت انجام شدن معامله است.

در واقع وقتی که شما به عنوان یک تریدر پیمان فیوچرز را انتخاب می کنید، در مورد یک قیمت تسویه در زمان آینده با طرف دیگر متعهد می شوید.

اما اگر شما پیمان اسپات ببندید باید بدون فوت وقت برای معامله اقدام کنید و ارز که همان دارایی شما است را تحویل بگیرید.

تفاوت این دو قرارداد روی مالیات و هزینه های تبادل ارزی که باید بپردازید، اثر می گذارد. به صورت کلی هم اکنون وضعیت اسپات فارکس بهتر از فیوچرز است.

جمع بندی قرارداد های فارکس

دانستید که فارکس یک بازار بین المللی برای معامله ی جفت ارزها است. این بازار 24 ساعته مزیت های زیادی دارد.

از جمله ی این مزیت ها می توان به سبک ها ی متنوع و قراردادهای گوناگون اشاره کرد. هر کدام از این سبک ها و پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ قراردادها خصوصیاتی دارند که باعث سوددهی بیش تر شما می شوند.

قرارداد های فارکس

پیمان های فارکس مانند فوروارد، فیوچرز، سوآپ ارز و مبادله های اسپات.

پیمان فوروارد یک قرارداد آتی غیر استاندارد است؛ چون شرایط خاصی ندارد و فقط طبق توافق طرفین شرایط آن نوشته می شود.

البته شرایط صورت گرفتن معامله، زمان و مکان تحویل و کیفیت کالا در آن نوشته می شود.

فیوچرز، پیمانی است که به وسیله ی آن می توانید دارایی مورد نظرتان را در واقع پیش فروش کنید. یعنی قیمت بین طرفین از قبل توافق می شود تا در زمان سر رسید در ازای تحویل دارایی، پول پرداخت شود.

سوآپ ارز می تواند ریسک دارایی را کاهش دهد؛ زیرا طرفین معامله در مدت چند مرحله یا در انتهای پیمان، سود همدیگر را پرداخت می کنند.

سوآپ ارز انواع مختلفی همچون همچون ثابت (ساده)، ثابت – شناور، شناور – شناور و غیر همسان دارد.

قرارداد های فارکس

در مبادله های اسپات، ارزها به خودی خود پس از تسویه به شکل فیزیکی مورد معاوضه قرار می گیرند. غالبا هم تحویل ارز، دو روز پس از زمان اجرا شدن پیمان انجام می شود.

اما اگر دوست دارید به صورت کاربردی با این پیمان ها آشنا شوید حتما به سایت آکادمی طهرانی مراجعه کنید.

آکادمی طهرانی یک شرکت معتبر در زمینه ی پشتیبانی و آموزش بازارهای مالی است. پس اگر در بازارهای مالی ایران یا جهان نیاز به مشاوره مالی یا آموزش دارید فرصت را از دست ندهید.

قرارداد مشتق

Broker

در اختیار معامله گران، ابزار معاملات بزرگی برای معاملات مالی و سود حاصل از تفاوت نرخ ارز هنگام تجارت دارایی های ارزشمند وجود دارد. به این ابزارهای بسیار محبوب و راحت - مشتقات می گوید.

تعریف

مشتق - نوعی توافق (معامله) بر اساس ارزش بالقوه یک دارایی با ارزش خاص است.

اصل مشتقات ، جوانب مثبت و منفی

صاحب مشتقات توافق می کند که کالای معینی را خریداری کند. این محصول را حتی لازم نیست در جایی ذخیره کرد، صرفاً داشتن یک مشتق از قبل به شما حق می دهد تا از کالایی که موظف به فروش / خرید / اجاره / مبادله اش هستید، استفاده کنید. به نوبه خود، صاحب مشتقات نیز موافقت خود را برای تحقق شرایط خود و خرید کالا انجام می دهد. کلیه شرایط لازم برای معامله در زمان انعقاد قرارداد مذاکره می شود.

به هر حال، خود مشتقات نیز می تواند به راحتی سوداگری کند ، و درآمد کسب کند. شما به راحتی می توانید آن را با پول یا اوراق بهادار واقعی به کسی بفروشید. به عنوان مثال، اگر قیمت محصول به شدت افزایش یافته باشد، مشتق این امکان را می دهد که آنها را با قیمت پایین تر توافق شده خریداری کنید. البته، مانند هر جای بازار، یک مشتق نه تنها می تواند سود ایجاد کند بلکه ضرر نیز دارد.

برای اینکه دچار سردرگمی نشویم، معاملات مشتقه با چندین ویژگی متمایز می شوند:

  • وجود دارایی اساسی کالایی با ارزش برای خرید.
  • معامله خرید یا فروش در یک زمان از پیش تعیین شده اتفاق می افتد.
  • سرمایه گذاری هایی در قالب سپرده تضمینی وجود دارد.

مانند هر معامله ای در بازار مالی، مشتقات جوانب مثبت و منفی خود را دارد. آنها را در نظر بگیرید.

  • تضمین دریافت دارایی مورد نیاز در زمان مقرر.
  • حسابداری ساده تر مالیاتی.
  • خطرات عدم انجام معاملات تقریباً صفر است.
  • پویایی قیمت غیرقابل پیش بینی ، که به مجموعه عظیمی از عوامل بستگی دارد.
  • کشورهای مختلف سیاستهای مشتقات خاص خود را دارند ؛ هیچ قانون یکسانی وجود ندارد.
  • در معاملات مربوط به کشورهای مختلف ، نوسانات نرخی ارز خطرات را به مراتب تشدید می کند.

انواع مشتقات

چندین نوع مشتقات متداول وجود دارد که معمولاً به دو گروه تقسیم می شوند: براساس نوع معاملات و نوع دارایی.

براساس نوع معامله:

  • معاملات آتی (قراردادهای آتی). توافق برای خرید یا فروش یک دارایی با قیمت توافق شده ، در یک نقطه کاملاً مشخص. قیمت و تاریخ معامله در زمان انعقاد قرارداد استاندارد مذاکره می شود.
  • آنالوگ ها در خارج از صرافی ها استفاده می شوند. قیمت در اینجا از قبل توافق شده و بعد از معامله تغییر نمی کند. این با قرارداد آتی تفاوت دارد زیرا نمی توان ئستور فوروارد را فسخ کرد. شرایط انعقاد قرارداد غیر استاندارد فقط بین فروشنده و خریدار مذاکره می شود.
  • گزینه ها نوع توافقی که در آن خریدار می تواند معامله (خرید یا فروش) دارایی را به شخص دیگری انتقال دهد، اما تنها پس از اینکه فروشند هزینه گزینه تجاری را پرداخت کرد، هزینه ویژه ای از خریدار جدید به عنوان اعتبار پرداخت می شود. هر دو طرف نمی توانند از تحقق شرایط قرارداد خودداری کنند، اما اگر صاحب قرارداد بخواهد دارایی را بفروشد، اما معامله در مدت زمان محدودی انجام نمی شود، مبلغ آن نزد فروشنده باقی می ماند.
  • امکان انجام معامله خرید و فروش مضاعف، به تعویق افتادن در زمان، جایی که هر یک از معاملات شرایط خاص خود را خواهد داشت. ابزاری محبوب در بین بروکر ها.

براساس نوع دارایی:

  • ارز
  • اوراق بهادار: سهام ، اسکناس ، اوراق قرضه و غیره
  • فلزات گرانبها.
  • کالاها: مواد اولیه ، مواد غذایی و غیرغذایی.
  • شاخص ها و نرخ بهره.

اگر برای شما راحت تر است از طریق شبکه های اجتماعی اطلاعات تحلیل ما را دنبال کنید، به اکانت های ما در شبکه های اجتماعی مشترک شوید!

مراحل شکایت مشتری

فعالیت شرکت FIBO Group Ltd (به آدرس ثبتی: ساختمان همکاران بازاریابی اونیل، ویکامز کیII، P.O. شماره جعبه 3174، رود تاون، تورتولا، جزایر ویرجین پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ انگلیس) توسط کمیسیون خدمات مالی رگوله می شود ( FSC ) جزایر ویرجین انگلیس، شماره ثبت مجوز SIBA/L/13/1063:.

شرکت FONTEN CORPORATION LIMITED (شمارۀ ثبت 94046) به آدرس ثبتی: جبل الطارق، یوروپورت، ساختمان 8/9، دفتر 925 آ

متأسفانه خدمات این شرکت برای ساکنان انگلیس، کره شمالی و ایالات متحده امریکا در دسترس نمی باشد. لیست کامل کشورها در بخش مدارک برای مشتریان موجود است.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین تماشا کنید
نزدیک
برو به دکمه بالا